W głównym ołtarzu kościoła parafialnego w Skomielnej Czarnej przykuwa wzrok piękny wizerunek Madonny z Dzieciątkiem. Przywędrował on tutaj aż z dalekiej, leżącej nad Prutem Kołomyi.
          W królewskim mieście, stolicy Pokucia, w kościele OO. Dominikanów (ufundowanym przez króla Władysława Jagiełłę w 1412 r. ) od dawien dawna znajdował się ten słynący łaskami obraz, namalowany na wzór sławnego wizerunku z Jasnej Góry. Wcześniejsze dzieje obrazu nie są znane. Wcześniej miał on ponoć znajdować się w kołomyjskim zamku. Nie jest jednak wiadomo kiedy został przeniesiony do dominikańskiej świątyni. Wiadomo, że w roku 1740 miał 109 wotów, srebrne szaty i korony z perłami, rubinami i brylantami.

          Według legendy obraz Matki Bożej z Kołomyi miał zostać wykonany w tym samym czasie co wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej i jak tamten sprowadzony został z Węgier przez księcia Władysława Opolczyka - namiestnika króla Ludwika Węgierskiego na Rusi Czerwonej.

          Na podstawie dziejów Kołomyi można przypuszczać, że w czasie klęsk i wojen jakie nawiedzały tamte rejony w XVI i XVII wieku oryginalny obraz został zniszczony. W 1635 roku wykonano kopię obrazu częstochowskiego. Oprócz podpisu na odwrocie na czas powstawania kopii wskazują tzw. korony władysławowskie na głowach Marii i Dzieciątka. Korony te zostały przekazane na Jasną Górę przez króla Władysława IV Wazę w styczniu 1635 roku jako wotum za uzdrowienie. Na odwrocie znajduje się napis: "roku pańskiego 1635, 8 grudnia przez Michała Stanisławskiego, troskliwego dobroczyńcę (et cetera) ofiarowany został ten spiżowy wizerunek Stowarzyszeniu Świętego Różańca, którego opiekunem i jednocześnie przełożonym konwentu [ bliżej nieokreślonego ] jest Reginald Pruskowski; co uczyniono na wieczną chwałę Boga i Dziewicy Maryi." Na tej podstawie można przyjąć, że obraz powstał w między styczniem a grudniem 1635 roku. Autorem dzieła jest Stanisław Brezanensis ( podpis: "Stanislao B(r)ezanensis" ). Dzięki podpisowi można było odnaleźć informacje o autorze. Stanisław Brezanensis figuruje w rejestrze klasztorym OO. Paulinów. Otrzymał święcenia kapłańskie otrzymał 13 marca 1604 roku.

          W czasie zaborów, gdy Austriacy zburzyli klasztor i kościół dominikanów w Kołomyi obraz został przeniesiony do kościoła parafialnego. Kościół w 1833 roku uległ pożarowi. Po odbudowie ( 1851 r. ) obraz umieszczono na nowym ołtarzu i tam pozostał do 1946 roku.

          Do II wojny światowej Kołomyja leżała w granicach Rzeczypospolitej. Po wojnie znalazła się na terytorium ZSRR. W 1946 roku obraz wraz z ostatnim transportem repatriantów z Kołomyi został potajemnie przewieziony do Polski. Przewiozły go dwie kołomyjanki Petronela i Zuzanna Kossowskie. Już w Polsce ostatni przedwojenny proboszcz z Kołomyi ks. Michał Białowąs sporządził notatkę, którą dołączył do obrazu: "Obraz Matki Bożej z Kołomyi slynący łaskami - na drzewie blachą żółtą okryty, koronowany z Dzieciątkiem. Ma być rówieśnik [iem] M.B. Częstochowskiej z Węgier przez Władysława Opolczyka sprowadzony. Dnia 2.IV.1946 r. Z głównego ołtarza w Kołomyi wyrżnięty i potajemnie wywieziony na zachód dla ratowania przed profanacją. Ks. Dr Michał Białowąs adm. Parafii Kołomyi". Do 1956 obraz był przechowywany przez OO. Kapucynów w Krakowie, a 2 kwietnia 1956 roku został przekazany parafii w Skomielnej Czarnej, której gospodarzami są Bracia Mniejsi Kapucyni z Prowincji Krakowskiej. Umieszczono go w kaplicy dworskiej, a następnie 8 grudnia 1961 roku uroczyście przeniesiono do nowego kościoła i umieszczono w ołtarzu głównym. Kresowa przeszłość obrazu nie była jednak podkreślana. Dopiero w ostatnich latach XX wieku został ponownie "odkryty" przez rozsianych po Polsce Kołomyjan, którzy co roku, w każdą pierwszą niedzielę września pielgrzymują do Skomielnej Czarnej.

          W 1993 roku wykonano dwie kopie orazu. Jedną przekazano do kościoła w Kołomyi, a drugą umieszczono na ruchomej zasłonie obrazu Matki Bożej Kołomyjskiej. Obie kopie wykonał zespół konserwatorów mgr Elżbieta Pilecka-Pietrusińska i mgr Paweł Pietrusiński.