W głównym ołtarzu kościoła parafialnego w Skomielnej Czarnej przykuwa wzrok piękny wizerunek Madonny z Dzieciątkiem. Przywędrował on tutaj aż z dalekiej, leżącej nad Prutem Kołomyi.
W królewskim mieście, stolicy Pokucia, w kościele OO. Dominikanów (ufundowanym przez króla Władysława Jagiełłę w 1412 r. ) od dawien dawna znajdował się ten słynący łaskami obraz, namalowany na wzór sławnego wizerunku z Jasnej Góry. Wcześniejsze dzieje obrazu nie są znane. Wcześniej miał on ponoć znajdować się w kołomyjskim zamku. Nie jest jednak wiadomo kiedy został przeniesiony do dominikańskiej świątyni. Wiadomo, że w roku 1740 miał 109 wotów, srebrne szaty i korony z perłami, rubinami i brylantami.
Według legendy obraz Matki Bożej z Kołomyi miał zostać wykonany w tym samym czasie co wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej i jak tamten sprowadzony został z Węgier przez księcia Władysława Opolczyka - namiestnika króla Ludwika Węgierskiego na Rusi Czerwonej.
Na podstawie dziejów Kołomyi można przypuszczać, że w czasie klęsk i wojen jakie nawiedzały tamte rejony w XVI i XVII wieku oryginalny obraz został zniszczony. W 1635 roku wykonano kopię obrazu częstochowskiego. Oprócz podpisu na odwrocie na czas powstawania kopii wskazują tzw. korony władysławowskie na głowach Marii i Dzieciątka. Korony te zostały przekazane na Jasną Górę przez króla Władysława IV Wazę w styczniu 1635 roku jako wotum za uzdrowienie. Na odwrocie znajduje się napis: "roku pańskiego 1635, 8 grudnia przez Michała Stanisławskiego, troskliwego dobroczyńcę (et cetera) ofiarowany został ten spiżowy wizerunek Stowarzyszeniu Świętego Różańca, którego opiekunem i jednocześnie przełożonym konwentu [ bliżej nieokreślonego ] jest Reginald Pruskowski; co uczyniono na wieczną chwałę Boga i Dziewicy Maryi." Na tej podstawie można przyjąć, że obraz powstał w między styczniem a grudniem 1635 roku.
Autorem dzieła jest Stanisław Brezanensis ( podpis: "Stanislao B(r)ezanensis" ). Dzięki podpisowi można było odnaleźć informacje o autorze. Stanisław Brezanensis figuruje w rejestrze klasztorym OO. Paulinów. Otrzymał święcenia kapłańskie otrzymał 13 marca 1604 roku.
Wizerunek namalowano farbami olejnymi na blasze miedzianej nałożonej na deskę.
Konserwacją obrazu zajął się generalny konserwator obrazu Madonny jasnogórskiej, dziekan Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, prof. Wojciech Kurpik. Uznał on obraz z Kołomyi za najcenniejszą ze znanych mu kopii obrazu jasnogórskiego z XVII w. Przy okazji udowodniono, że był dwukrotnie obcinany: pierwszy raz wokół sylwety obu postaci i nimbów, drugi raz od dołu, przez co został prawie o połowę skrócony. Podczas mocowania wotów i koron dodanych później, a także w celu przytwierdzenia obrazu do drewnianego podłoża malowidło wraz z blachą zostało przebite w 86 miejscach.m Obecnie wymiary obrazu wynoszą: 88,5 cm x 78 cm. W czasie konserwacji wykonano wierną kopię orazu ( finansowaną przez parafian ze Skomielnej Czarnej ), którą przekazano do kościoła w Kołomyi. Wykonał ją zespół konserwatorów mgr Elżbieta Pilecka-Pietrusińska i mgr Paweł Pietrusiński. Wykonano także drugą kopię, do której przytwierdzono drewnianą sukienkę zdjętą z oryginału. Umieszczono ją na ruchomej zasłonie obrazu Matki Bożej Kołomyjskiej.
